Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Ρέκβιεμ για τη Φάννυ Γκόλντμαν - Ingeborg Bachman



Ένα προσχέδιο μυθιστορήματος είναι το Ρέκβιεμ για τη Φάννυ Γκόλντμαν. Ένα προσχέδιο 71 σελίδων σε αποσπασματική μορφή, το οποίο θα αποτελούσε το τρίτο μέρος ενός τρίπτυχου που η συγγραφέας σκόπευε ν' αφιερώσει στα θύματα των κρυφών και απαρατήρητων φόνων, θέατρα των οποίων είναι τόσο συχνά οι κοινωνίες μας.
Ένα προσχέδιο που πραγματεύεται τον ανεκπλήρωτο έρωτα ή μάλλον την παντελή απουσία του. Η Φάννυ γερασμένη πια, συνειδητοποιεί ότι ο κατά δέκα  χρόνια νεότερος εραστής της, την χρησιμοποίησε για να ανέλθει κοινωνικά, επαγγελματικά. Ο Τόνι αγνώστου προελεύσεως βρίσκεται κοντά της για να την ξεζουμίσει να της ρουφήξει κάθε της ζωντανό κύτταρο εξυπηρετώντας τις φιλοδοξίες του. Τα καταφέρνει. Η φυγή του αναμενόμενη.Μόνο εκείνη δεν το βλέπει, δεν μπορεί να δει καθαρά τις προθέσεις του Τόνι, του δικού της Τόνι.
Εκείνος βρίσκει τον έρωτα στο κορμί της Κάριν, κορμί αψεγάδιαστο από τον χρόνο. Η Φάννυ μένει πίσω. Εκείνης ο χρόνος της γελάει ειρωνικά.Εκείνη υπάρχει τώρα μόνο στις λέξεις του Τόνι, πότε πότε αλλοιωμένη, φιγουράρει  σ' ένα βιβλίο 386 σελίδων. Δυο χρόνια καταγεγραμμένα εκεί μέσα με τις ιστορίες της, με την ζωή της να κυλά σελίδα σελίδα.


''Τον πρώτο καιρό, μέσα στην απέραντη έκπληξή της, σκεφτόταν ότι εκείνος  είχε γράψει το βιβλίο, τώρα θα περίμενε τρεις μέρες μόνο και ύστερα θα έτρεχε κοντά της και θα έπεφτε στα γόνατα μπροστά της... επειδή είχε καταγράψει τις 700 μέρες και νύχτες της, ακόμη και τις ώρες που έκλαιγε, τις είχε σφαγιάσει, ναι, αυτή είναι η σωστή λέξη, τις είχε σφαγιάσει, αυτό ήταν, το είχε ακούσει κάποτε, την είχε ξεκοιλιάσει, είχε πάρει την σάρκα της και το αίμα της και τα είχε μαγειρέψει, την είχε κομματιάσει και την είχε ψήσει, την είχε σφάξει, ήταν σφαγμένη μέσα στις 386 σελίδες ενός βιβλίου, αυτό σκεφτόταν, εκείνος θα έρθει, και τότε όλα θα διορθωθούν, θα μείνει πάλι μαζί της, για πάντα, για να σκεπάσει αυτήν την ντροπή, να κρύψει ότι την είχε σφάξει, ότι την είχε κομματιάσει, την είχε ψήσει την είχε ξεράνει στον καπνό, σαν γουρούνι.''


Ένα προσχέδιο 71 σελίδων που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από ένα μυθιστόρημα 500 σελίδων. Ένα προσχέδιο για τον έρωτα και για τον χρόνο. Έρωτας και Χρόνος, Χρόνος κι Έρωτας. Όπου και να κοιτάξεις μπρος ή πίσω, πίσω ή μπρος πάντα θα έχουν και οι δυο τραγική κατάληξη.Όχι;



Eκδόσεις: Άγρα
Μετάφραση: Mαρία Αγγελίδου.

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Πόλεμος και πόλεμος- László Krasznahorkai




Ο Κόριμ ένας αρχειοθέτης  μιας μικρής ουγγρικής πόλης, ναι αυτός είναι ο Κόριμ, ένας ταπεινός θλιμμένος άσχημος γραφιάς, τίποτα το αξιόλογο δηλαδή, αυτός ο Κόριμ  ανακαλύπτει τυχαία στα Αρχεία ένα χειρόγραφο απαράμιλλης ομορφιάς, ένα χειρόγραφο το οποίο δεν έχει αγγίξει εδώ και δεκαετίες κανείς, ένα χειρόγραφο συγκλονιστικό οικουμενικής εμβέλειας, ναι τέτοιο είναι το χειρόγραφο που ανακάλυψε,δίχως ημερομηνία,τίτλο καμία σημείωση που να δείχνει από ποιον έχει γραφεί, αυτό λοιπόν το χειρόγραφο που αναμφισβήτητα δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα, αυτό το χειρόγραφο που θα πάρει στα χέρια του την ζωή του Κόριμ, ναι ναι! αυτό το χειρόγραφο που τυχαία ανακαλύφθηκε , οδήγησε τον Κόριμ να πάρει μια μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψει τα πάντα, ποια πάντα; ένα σπίτι όλο κι όλο δηλαδή για να επισκεφτεί το κέντρο του κόσμου, ναι την Νέα Υόρκη εννοώ, με ένα και μοναδικό σκοπό να παραδώσει το χειρόγραφο αυτό στην αιωνιότητα καθώς τέτοιας και μόνο τέτοιας μεταχείρισης  χρίζει το χειρόγραφο αυτό, αυτός λοιπόν ο Κόριμ θα παραδώσει στην ανθρωπότητα το συγκλονιστικό αυτό κείμενο, ποιος θα το φανταζόταν, ότι ο σκοπός του Κόριμ θα ήταν αυτός, ποιος θα φανταζόταν ότι ο μίζερος αυτός απλός αρχειοθέτης θα παρέδιδε στην ανθρωπότητα τούτο εδώ το κείμενο, έχοντας το λοιπόν  ραμμένο στο παλτό του θα ξεκινήσει για την μεγάλη του αυτή αποστολή, το μεγάλο του  ταξίδι στο κέντρο του κόσμου για να μας διηγηθεί την  ιστορία τεσσάρων συντρόφων που ταξιδεύουν στο χρόνο προσπαθώντας να βρουν μια έξοδο.




Οι προτάσεις δίχως αρχή και τέλος, η αδιάκοπη συνεχόμενη σύνταξη, οι επαναλήψεις, οι υπερβολικά λεπτομερείς περιγραφές, η σύγχυση που προκαλεί η ακατάπαυστη αυτή γραφή, μια άρτια δομημένη σύγχυση είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του τεράστιου αυτού βιβλίου. Γραφή αριστουργηματική που σε σκορπίζει εδώ κι εκεί και μόνο όταν εξοικειωθείς μαζί της μόνο τότε μπορείς και ακολουθείς.
Το ''Πόλεμος και πόλεμος'' του Λάσλο Κρασναχορκάι  με το εκπληκτικό του εξώφυλλο και την εξαιρετική μετάφραση της Ιωάννας Αβραμίδου είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ δυνατό βιβλίο.
Τίποτα που να μπορεί να  γραφεί αντάξιο του.


Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου
Εκδόσεις : Πόλις.



Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Ο Λύκος της Στέπας- Έρμαν Έσσε














Το χειρόγραφο που άφησε πίσω του ο Χάρυ Χάλερ δεν είναι παρά σημειώσεις. Σημειώσεις πραγματικές ή φανταστικές. Σημειώσεις για την αρρώστια των καιρών μας. Για την αρρώστια τη δική του, όχι σωματική, αλλά πνευματική, ψυχική, συναισθηματική. Για την αρρώστια της τέχνης και του ανθρώπου.
Τον πιάνει ναυτία, αποτραβιέται. Βαδίζει μονάχος εξαγνίζοντας το πνεύμα, την σάρκα την αφήνει στη σήψη.Ένα τρομακτικά επικίνδυνο, αμφίβολο και καταστροφικό σπέρμα έτσι αισθάνεται, ο Χάρυ και ο Λύκος, ο Λύκος και ο Χάρυ.Κρίνει, καταδικάζει αδυνατεί να καταλάβει να ακούσει τη τζαζ, τις χαρούμενες μαζώξεις, τις μηχανές. Δεν τον νοιάζει τίποτα.Τίποτα δεν τον αγγίζει παρά μόνο ο Μότσαρτ και ο Γκαίτε, ο Φρόυντ και ο Ντοστογιέφσκι. Όλα τα υπόλοιπα πεζά ,πασαλείμματα για τους ανίδεους τους δήθεν διανοούμενους της εποχής.Ευνουχισμός τριγύρω ο ίδιος στην μέση. Προσπαθεί να κρατηθεί να μην καταρρεύσει. Όχι τώρα. Όχι πάλι.
Το τίμημα της εξέγερσης αυτής η μοναξιά. Η απόλυτη μοναξιά. Ποιος την αντέχει αλήθεια τόση μοναξιά;Ακόμη και ο ίδιος πότε πότε πνίγεται από δαύτη.Η απόφαση έχει παρθεί.Στα πεντηκοστά γενέθλιά του,  θα βάλει τέλος. Ναι η απόφαση έχει παρθεί, τότε θα μοιάζουν όλα πιο υποφερτά. 

Γνωρίζει όμως την όμορφη Ερμίν. Ξεγελά τον ευατό του, αφήνεται στα χέρια της. Κύριο μέλημά του να την υπακούει, χωρίς πολλά πολλά. Άνευ όρων υπακοή. Γουστάρει. Αφήνει στην άκρη το πνεύμα, πιάνει το σώμα. Είναι αργά, μεγάλωσε. Μαθαίνει να χορεύει φοξ τροτ και άλλους αμερικάνικους χορούς, λικνίζεται σε ρυθμούς τζαζ, ρυθμούς που ακρωτηριάζουν το εγώ του. Πλήρης αποσύνθεση προσωπικότητας.Ερωτεύεται ,σαρκικές επιθυμίες εκπληρώνονται, ο χρόνος αρχίζει και κυλάει αρμονικά, ερωτικά. Νιώθει πότε πότε ευτυχισμένος. Ικανοποίηση καμιά.

Βρίσκει τρόπο να τρυπώσει στο Θέατρο που είναι μόνο για τρελούς, μόνο για λίγους για εκείνους τους εκλεκτούς.Χιλιάδες πόρτες με φωτεινές επιγραφές κι ένα σκάκι με πιόνια τον εαυτό του ή μάλλον τους χιλιάδες εαυτούς του. Εαυτοί του τότε του τώρα, του μετά, του ποτέ. 
Ο Λύκος παραμονεύει.



Μετάφραση :Γιάννης Κωστόπουλος
Εκδόσεις : Καστανιώτη.


Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Reinhard Kleist- Johnny Cash








Παιδικά χρόνια στα μπαμπακοχώραφα με σκληρή δουλειά, έξι μέρες την εβδομάδα ζώντας σε καλύβα δίχως θέρμανση. Παρηγοριά το ραδιόφωνο. Όλη η οικογένεια μαζεμένη γύρω από την μαγική συσκευή να ακούει με πάθος μουσικές εκπομπές.
'' Δεν χρειάζεται να έχεις μεγαλώσει μέσα στην φτώχεια για να γίνεις πετυχημένος κάντρι μουσικός'' θα πει αργότερα ο Τζόνυ ''αλλά βοηθάει.''
Η γη δεν αποδίδει θα μετακομίσει στο Ντιτρόιτ να εργαστεί στην αυτοκινητοβιομηχανία. Τα παρατάει γνωρίζει την πρώτη του σύζυγο Βίβιαν, θα εργαστεί σε μια εταιρεία ηλεκτρικών ειδών οπού εκεί γνωρίζει τον Μάρσαλ και τον Λούθερ. Αρχίζουν παίζουν, αρέσουν, είναι καλοί.Τα υπόλοιπα ακολουθούν με ιλιγγιώδη ταχύτητα.
Ο ακατέργαστος ήχος της μπάντας τα  σπάει.Όλοι παραληρούν. Η συνέχεια αναμενόμενη, εθισμός στην νικοτίνη, αλκοόλ και αμφεταμίνες. Ο Τζόνυ αποτυγχάνει παταγωδώς να είναι υπόδειγμα συζύγου και πατέρα, είναι πιο μεγάλος από αυτό πιο μεγάλος από την ίδια την ζωή, χωρίζει.
Γνωρίζει την Τζούν, οι επιτυχίες απανωτές ολόκληρη η Αμερική δυναμώνει το ραδιόφωνο όταν παίζει τα τραγούδια του. Because you' re mine, I walk the line.
O ίδιος έχει φτάσει τα όριά του  σκιές τον ακολουθούν, καρφώνεται με το αυτοκίνητό του πάνω σε στύλους. Η Τζούν βρίσκεται δίπλα του, πάντα θα είναι. Θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να τον απαλλάξει από τους δαίμονες του.Λίγο μετά το θρυλικό λάιβ στην φυλακή, ποτέ του δεν είχε τόσο άγχος.


Μια ασπρόμαυρη εκδοχή της ζωής του μαυροφορεμένου Τζόνυ, του πρίγκηπα της κάντρι που έβρισκε την ευτυχία πίνοντας ένα φλιτζάνι καφέ με την αγαπημένη του στο πάγκο της κουζίνας. Αυτός ήταν, είναι.
Μια ιστορία ειπωμένη μαεστρικά. με στοίχους τραγουδιών να δίνουν και να παίρνουν. Ένα γκράφικ νόβελ διαφορετικό, ουσιώδες, πλησιάζοντας όσο γίνεται την προσωπικότητα του τεράστιου Τζόνυ.
Ο Danzig λίγο αργότερα θα γράψει θα τραγουδήσει ο  J.Cash:  Ι was born to bring trouble wherever I'm...


Eκδόσεις:Οξύ
Μετάφραση: Γεωργία Σακάτου
Πρόλογος: Γιώργος Ίκαρος Μπαμπασάκης.