Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Kλέφτης Ύδατος



                                                           
                                                                 




Να που πέρασε κι άλλη μια μέρα, έτσι δεν είναι;Πλήρους ακινησίας, στείρα αισθήσεων.Είναι κι αυτή μια μέρα σαν όλες τις άλλες, μέρα που διαδεχτεί την προηγούμενη και θα παραχωρήσει τη θέση της στην επόμενη δίχως να αλλάξει κάτι, δίχως να προστεθεί ή να αφαιρεθεί τίποτα, πανομοιότυπες τόσο που με μπερδεύουν, δεν ξέρω ποια είναι η Τρίτη ή το Σαββατοκύριακο, έχω παραιτηθεί από το μέτρημα, δεν μου είναι χρήσιμο καν, είμαι κλεισμένη εδώ μέσα σε αυτό το δωμάτιο που ο χρόνος δεν το αγγίζει, ανέπαφο από τις ουλές και την ασχήμια που αφήνει πίσω του. Κι εγώ στη μέση του δωματίου παραδομένη στην ακαμψία, να παρατηρώ τον χώρο, που μοιάζει να στενεύουν τα όριά του, θολώνουν τόσο που ξεχνώ που βρίσκομαι, άλλοτε χρειάζεται να παραμείνω αρκετά στην ίδια θέση, να μπούνε όλα σε σειρά, να ξεκαθαρίσουν, να πάρουνε μορφή, την ίδια άκομψη μορφή.



(εδώ ολόκληρο το κείμενο.http://lolaread.blogspot.gr/2015/09/blog-post.html


Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

LoLa's Sundays No.11


Homo Faber- Mαξ Φρις






                                                                Homo Faber
                                                                   Μαξ Φρις


Ο Βάλτερ Φάμπερ, μηχανικός, ένας κοσμοπολίτης διατρέχει τον κόσμο απομυθοποιώντας  τον.Τίποτα το μοιραίο, τίποτα το τυχαίο που να μην μπορεί να ερμηνευθεί. Όλα κατηγοριοποιούνται, όλα αποδεικνύονται στατιστικά. Η υπαγωγή όλων στο νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος. Όλα είναι αυτό που δείχνουν τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο, κανένας χώρος για φαντασία, κανένας λόγος για ποίηση.

Ο ήρωας θα ερωτευθεί την κόρη του, την ύπαρξη της οποίας αγνοεί,θα μπορούσε να ξέρει, θα μπορούσε να το είχε δει έκανε τις πράξεις μαγειρεύοντας  τα αποτελέσματα. Γεύεται την ευτυχία, το λάθος σκόπιμο.
Θα ξανασυναντηθεί με ανθρώπους του παρελθόντος μόνο και μόνο για να δει το τέλος τους, θα ταξιδέψει στην Γουατεμάλα, στην Αβάνα καθισμένος σε μια πολυθρόνα να παρακολουθεί και να τραγουδά την ζωή και τέλος στην Αθήνα στο λίκνο της αρχαίας τραγωδίας για να ξανασυναντηθεί με τον νεανικό του έρωτα, την Χάνα, υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες.
Ο θάνατος πανταχού παρών, δεν του κάνει την χάρη, είναι εκεί μέσα του, δίπλα του όλα πεθαίνουν όλα θρυμματίζονται.

Ένα βιβλίο που γνωρίζεις εξαρχής την ιστορία του. Απλά περιμένεις να ξεδιπλωθούν εμπρός σου οι εικόνες που θα κατασκευάσουν οι λέξεις.Αυτό που δεν γνωρίζεις όμως είναι το δέος που θα νιώσεις. Ναι το δέος, διάολε. Όλα αποκαλύπτονται αριστουργηματικά στην έσχατη τραγικότητα τους.
Μια ανάγνωση δεν είναι αρκετή, όχι δεν είναι από εκείνα τα βιβλία.

Εκδόσεις Πατάκη
Μετάφραση Σώτη Τριανταφύλλου
                                                          

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Μεθύστε - Charles Baudelaire

                           

                  Πρέπει να είσαι πάντα μεθυσμένος.
                  Εκεί είναι όλη η ιστορία: είναι το μοναδικό πρόβλημα.
                 

               Για να μη νιώθετε το φριχτό φορτίο του Χρόνου
               που σπάζει τους ώμους σας και σας γέρνει στη γη,
               πρέπει να μεθάτε αδιάκοπα. Αλλά με τι;


            Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει.
            Αλλά μεθύστε.

          Και αν μερικές φορές, στα σκαλιά ενός παλατιού,
          στο πράσινο χορτάρι ενός χαντακιού,
          μέσα στη σκυθρωπή μοναξιά της κάμαρας σας,
         ξυπνάτε, με το μεθύσι κιόλα ελαττωμένο ή χαμένο,
         ρωτήστε τον αέρα, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι,
  

    το κάθε τι που φεύγει, το κάθε τι που βογκά,
   το κάθε τι που κυλά, το κάθε τι που τραγουδά,

    ρωτήστε τι ώρα είναι, 
   και ο αέρας, το κύμα, το άστρο, το πουλί, το ρολόι,
   θα σας απαντήσουν:

-Είναι η ώρα να μεθύσετε!

Για να μην είμαστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του Χρόνου,
μεθύστε, μεθύστε χωρίς διακοπή!

Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει.


Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Αιχμηρά Αντικείμενα- Τζίλιαν Φλιν







                                              Αιχμηρά Αντικείμενα
                                                ΤΖΙΛΙΑΝ ΦΛΙΝ



Η ιστορία διαδραματίζεται στο Γουίντ Γκαπ μια μίζερη κωμόπολη.Δυο νεαρά κορίτσια δολοφονούνται γεγονός που κάνει την Καμίλ, δημοσιογράφος στο Σικάγο, να επιστρέψει πίσω στην γενέτειρα της να καλύψει την ιστορία μπας και ανεβάσει λιγάκι την φυλλάδα της.
Η επιστροφή της σηματοδοτεί την αρχή της προσωπικής της κατάδυσης, έρχεται αντιμέτωπη με τους δαίμονες της, την δυσλειτουργική οικογένειά της, το παρελθόν της αλλά και με τους κατοίκους της πόλης που την βλέπουν ως κοράκι που τρέφεται από τον πόνο των άλλων.
Οι χαρακτήρες πρησμένοι από βία, με τους φόνους σε δεύτερο πλάνο και η προβλεπόμενη ανατροπή στις δυο τελευταίες σελίδες του βιβλίου στήνουν μια πλοκή που σου κρατά τον ενδιαφέρον ως το τέλος.
Λέξεις χαρακωμένες στο δέρμα,  που στήνουν χορό , μουδιάζουν προκαλώντας πόνο και φαγούρα ,ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες που στάζουν αλκοόλ.
Ένα βιβλίο καλογραμμένο με κινηματογραφική ροή, που τα έχει όλα. Αρρωστημένες σχέσεις, κατεστραμμένοι χαρακτήρες, αλκοόλ, σεξ, ανατροπές κι όλα αυτά τοποθετημένα σε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Εγώ όμως  ήθελα περισσότερα. Περισσότερο αίμα, περισσότερη ανατριχίλα, μούδιασμα, περισσότερη ψυχή.

Μετάφραση Γωγώ Αρβανίτη
Εκδόσεις Μεταίχμιο.