Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

LoLa's Sundays No.122


Σιντάρτα- Έρμαν Έσσε.









Ο ποταμός επιδίωκε το σκοπό του, ο Σιντάρτα τον έβλεπε να βιάζεται, τον ποταμό που ήταν καμωμένος από κείνον κι από την ύπαρξη όλων των ανθρώπων που είχε δει κάποτε, όλο το νερό και τα κύματα έτρεχαν υποφέροντας προς τους σκοπούς, πολλούς σκοπούς, τον καταρράκτη, τη λίμνη, το στρόβιλο,τη θάλασσα,κι έφταναν σ’όλους τους στόχους, και τον καθένα απ’ αυτούς τον ακολουθούσε ένας νέος, και το νερό γινόταν ατμός,ανέβαινε στον ουρανό, γινόταν βροχή κι έπεφτε από τον ουρανό,γινόταν πηγή,γινόταν ρυάκι,γινόταν ποταμός, έτρεχε από την αρχή, κυλούσε πάλι.Αλλά η ορμητική φωνή είχε μεταμορφωθεί.Ηχούσε ακόμα, οδυνηρά. Αναζητώντας, αλλά άλλες φωνές είχαν ενωθεί μαζί της, φωνές της χαράς και του πόνου, καλές και κακές φωνές, γελαστές και θλιμμένες, εκατό φωνές, χίλιες φωνές.



Πρόκειται  για ένα ινδικό παραμύθι. Ένα βιβλίο που μιλά για επανάσταση, μια διαφορετική επανάσταση, εκείνης που απαρνείται το Εγώ, μέσα από τον πόνο, την ηθελημένη οδύνη,την μοναξιά την συγκέντρωση, μέσω του κλεισίματος των θυρών, των αισθήσεων.Ο Σιντάρτα είχε ένα μοναδικό σκοπό: ν’ αδειάσει, από σκέψεις, από λαχτάρες, να μείνει καθαρός, αγνός.Διψούσε για γνώση.
Δραπετεύοντας νωρίς από το κλασσικό πρότυπο του Δυτικού ανθρώπου ο Σιντάρτα, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης του εαυτού του, θα αναζητήσει το  νόημα  που θα σταθεί  ικανό να γιατρέψει την δυστυχισμένη σύγχρονη ψυχή του ανθρώπου. Στην πορεία η ζωή θα τον μαγέψει, θα ταΐσει το Εγώ του, θα γίνει όλα αυτά που φθονούσε, ένα λοξοδρόμημα αναγκαίο για να φτάσει στο προορισμό του.

Το Σιντάρτα είναι η καταγραφή μιας πορείας ενός ανθρώπου, απορρίπτοντας την ασφάλεια βρίσκοντας  μόνος του τον δρόμο, τον ανεπανάληπτο, μαγευτικό δικό του κόσμο.





Μπορώ να αγαπήσω μια πέτρα, Γκοβίντα, κι  ένα δέντρο ή ένα κομμάτι φλοιού. Είναι πράγματα αυτά, Γκοβίντα, και τα πράγματα κανείς μπορεί να τ’ αγαπήσει.Τις λέξεις όμως  δεν μπορώ να τις αγαπήσω. Γι’αυτό δεν έχουν καμία αξία για μένα οι διδαχές, δεν έχουν ούτε σκληρότητα, ούτε μαλακότητα, ούτε χρώματα, ούτε κόχες,ούτε μυρωδιά, ούτε γεύση, δεν έχουν παρά μόνο λέξεις.



Μετάφραση :Μαρία Παξινού
Εκδόσεις: Καστανιώτη.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Το Βιβλίο Των Παράξενων Νέων Πραγμάτων-Μισέλ Φεϊμπερ.







Κάτι θα΄λεγα, είπε εκείνος.
Ε, τότε πες το, είπε εκείνη.
Έμεινε σιωπηλός, με τα μάτια καρφωμένα στον δρόμο.


Ο Πίτερ Λι  πρώην χρήστης ουσιών, άστεγος, νυν πάστορας, ταγμένος στον Λόγο του Θεού θα επιλεχθεί ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους όμοιους του να φύγει για ένα ταξίδι ζωής. ένα ταξίδι σε κάποιον άλλον πλανήτη, σε έναν τόπο όπου οι ντόπιοι διψούν απεγνωσμένα για τις διδαχές της Βίβλου, για το ''Βιβλίο των Παράξενων Νέων Πραγμάτων.Θα αφήσει πίσω την αγαπημένη του Μπία, προσωρινός ο χωρισμός τους, άλλωστε η αποστολή είναι μεγάλη.
Ο Πίτερ θα μεταφερθεί σε έναν κόσμο διαφορετικό από εκείνον της Γης και χωρίς να χάσει καθόλου χρόνο θα γνωριστεί με τους αυτόχθονες ή τέρατα σύμφωνα με την ονομασία που έχουν δώσει οι άλλοι κάτοικοι της βάσης. Αυτό που θα συναντήσει είναι εκπληκτικό. Οι ντόπιοι ανυπομονούν για τον ερχομό του, ανυπομονούν για εκείνο το Βιβλίο των παράξενων Νέων Πραγμάτων.
Η επικοινωνία στην αρχή με την Μπία είναι συχνή, είναι και οι δυο πολύ ερωτευμένοι, είναι η πρώτη φορά που οι ο ένας δεν θα είναι παρών στην ζωή του άλλου. Ανταλλάσσουν μηνύματα, γράφοντας διαρκώς για το πόσο τρομερή είναι η απουσία του ενός στην καθημερινότητα του άλλου.
Ο Πίτερ όμως θα μαγευτεί από τους Οάσιους, θα μεταφερθεί εκεί για μεγάλα διαστήματα και θα αναπτύξει μια κάποια οικειότητα με αυτά τα πλάσματα, και θα προσπαθήσει να τους κατανοήσει, να μάθει ακόμη και την γλώσσα τους.
Η επικοινωνία με την Μπία θα γίνει πιο αραιή.Τα μηνύματα θα φθάνουν σωρηδόν και θα περιγράφουν λεπτομερώς την καταστροφή πίσω στην Γη. Σεισμοί, μετεωρολογικές αλλαγές, καταποντίζουν την πίστη της γλυκιάς Μπία.
Ο Φεϊμπερ μας παραθέτει μια απλή , βατή ιστορία με έναν εξαιρετικό τρόπο. Μας μεταφέρει σε έναν ΄΄εξωγήινο τόπο''που έχει χτίσει με έναν τεχνικά άρτιο τρόπο. Μια ιστορία αγάπης, μια απίστευτη ιστορία περιπέτειας,μια ιστορία πίστης που μπορεί να ενώσει δυο ανθρώπους με μια τεράστια απόσταση ανάμεσα τους.
Ένα όμορφο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας.





Μετάφραση: Χριστιάννα Σακελλαροπούλου
Εκδόσεις: Λιβάνη.

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Ένα ολόγραμμα για τον βασιλιά-Dave Eggers.











O Άλαν Κλέι παίζοντας το τελευταίο χαρτί της επαγγελματικής του καριέρας, μεταφέρεται σε μια πόλη της Σαουδικής Αραβίας, εκπροσωπώντας την Reliant,τον μεγαλύτερο πάροχο τεχνολογιών πληροφορικής στον κόσμο.Ίσως τελικά το ταξίδι του αυτό να είναι η έξοδος του από την επικείμενη χρεωκοπία του, το εισιτήριο  για το κολέγιο της κόρης του. Στόχος του να υπογράψει με τον βασιλιά Αμπντουλάχ την συμμετοχή τους στο πιο μεγαλεπήβολο εγχείρημα του μονάρχη : την οικοδόμηση εκ του μηδενός μιας οικονομικής ζώνης στην μέση της ερήμου.

Εξοστρακισμένοι σε μια πελώρια σκηνή με την μυρωδιά του ιδρώτα και του πλαστικού να τους πνίγει, ο  Άλαν και η ομάδα του, η οποία αποτελείται από ακόμη τρία άτομα, περιμένουν την άφιξη του βασιλιά. Η έλλειψη φαγητού και ασύρματου δικτύου είναι θέματα που χρίζουν άμεσης επίλυσης από τον Άλαν, άλλωστε αυτός θα ήταν κι ένας τρόπος ίσως να κερδίσει τον σεβασμό των υπολοίπων μιας και η παρουσία του είναι περιττή.Η παρουσίαση θα γινόταν κάλλιστα χωρίς τον ίδιον, η γνωριμία με τον ανιψιό του βασιλιά ίσως ο μοναδικός λόγος που εξηγεί την υπαρξή του, τουλάχιστον εκεί μακριά στην Σαουδική Αραβία.

Ακολουθούν μέρες απραξίας, οι ρυθμοί εκεί δεν έχουν καμία σχέση με εκείνων της Αμερικής. Η αποχαύνωση της ερήμου παρασέρνει τον Άλαν μαζί της, κλείνεται σε ένα δωμάτιο πίνοντας ένα παράνομο αλκοόλ που του έχει προμηθεύσει μια Δανέζα γιατρός, γράφει επιστολές στην κόρη του τις οποίες ποτέ δεν θα στείλει, μονολογεί, εξερευνεί την πόλη, φλερτάρει, συζητά, γνωρίζει τον Γιουσέφ.

Το μυθιστόρημα αυτό του Ντέιβ Έγκερς είναι η ιστορία της οικονομικής κρίσης, της παρακμής του Δυτικού  κόσμου και της μετατόπισης του οικονομικού ενδιαφέροντος προς τις χώρες της Ανατολής.Κι ο Άλαν Κλέι είναι ο υπήκοος μια χώρας που ξεψυχά κι εμείς παρακολουθούμε την δική του πτώση. Ένα βιβλίο πιο επίκαιρο από ποτέ, ένα βιβλίο γεμάτο ουσία.Ναι, αυτό είναι.



Μετάφραση : Ελένη Ηλιοπούλου
Εκδόσεις: Κέδρος.